14/12
2025
2025
chwile oczekiwania
powracają w tym czasie
grudzień zawsze daje wolną przestrzeń
na takie podróże w czasie
bez przymusu i bez promocji
które wypełniają bardzo szczelnie
dostępne miejsca
przechodzę obok
uśmiecham się na wspomnienie
tamtych oczekiwanych pomarańczy
zapachu choinki
tata przynosił ją z lasu
świeżą jak zielona panna na wydaniu
mama lepiła pierogi pachniał susz
na tradycyjny owocowy kompot
drewniana podłoga pod stopami
i czerwone jabłuszko od babci
dzisiaj z wnuczką układamy
papierowe anioły zgodnie z zamysłem
ubrania choinki w magię
tej prawdziwej ukrytej w błysku oczu
i w tej ciszy bez pośpiechu
zanim błyśnie pierwsza gwiazdka
Obraz Johnny Gunn z Pixabay
Widać w nim tę delikatną więź między przeszłością a teraźniejszością – wspomnienia dzieciństwa z rodzicami i babcią przeplatają się z obecnymi chwilami spędzanymi z wnuczką. Lubię w tym to, że nie ma w tym pośpiechu ani sztucznej nostalgii – jest zwykła codzienność, zapachy, smaki, drobne gesty, które zostają w pamięci na zawsze. Czytając, trudno nie poczuć tej cichej radości i magii świąt, która kryje się w drobiazgach, uśmiechach i wspólnym czasie, zanim jeszcze zaświeci pierwsza gwiazdka.
OdpowiedzUsuńBardzo lubię ten przedświąteczny czas. Chociaż na małą chwilę można przywołać tę magię, która osłodzi codzienność. Lubię także, kiedy uda mi się zawrzeć w wierszu to przenikanie się czasów. Bo tak naprawdę oprócz wielu zewnętrznych zmian tak naprawdę to oczekiwanie wciąż jest takie samo.
UsuńTe przedświąteczne dni mają w sobie coś nieuchwytnego – z jednej strony świat pędzi, sklepy i ulice wypełnia pośpiech, a z drugiej wciąż czujemy w powietrzu coś znajomego, coś z dzieciństwa, co wprowadza nas w spokojniejszy rytm. Podoba mi się Twoja uwaga o wierszu – rzeczywiście, słowa potrafią zatrzymać ten moment i pokazać, że choć świat się zmienia, oczekiwanie, nadzieja i drobna magia pozostają niezmienne. To daje poczucie, że nawet w codzienności można znaleźć chwilę wytchnienia.
UsuńTo prawda, wystarczy tak naprawdę niewiele, ale wiele osób o tym "niewiele" zapomina i pędzi do przodu.
UsuńTak, grudzień rodzi wspomnienia świąteczne z dzieciństwa, oczekiwanie na pierwszą gwiazdkę, pomarańcze i też prezenty... Pięknie i nostalgicznie.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie :)
Bardzo dziękuję. To prawda, kiedy coś zaczyna się tutaj, to mimo woli powracamy do tego co było kiedyś :)
UsuńPozdrawiam serdecznie :)
Wspomnienia, magia ciszy, błysk pierwszej gwiazdki w oczach wnuczki- taki właśnie jest grudzień.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam cieplutko:-)
Dokładnie tak, dlatego lubię ten miesiąc. Ma coś w sobie magicznego :)
UsuńSerdeczności przesyłam :)
Ojej, aż czuć klimat Świąt! Barwny wiersz :)
OdpowiedzUsuńBardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam :)
Usuń