Strumienie (myśli) - 1

 

Obraz MH Rhee z Pixabay

strumienie (myśli)

wyrzucam na zewnątrz to co uwiera

rozmowy które nic nie wnoszą konkretnego

zdarzenia które nie są przypadkowe

a jako wypadkowe bezczynności 

i odwracania wzroku od ważnych spraw jak najdalej 

paradisy w których mieszka tylko powierzchowność

zanurza się coraz głębiej we własnym morzu absurdów

sypią się coraz gęściej jak płatki śniegu

(nie obrażając ich idealności i przejrzystości)

z pustym śmiechem z byle czego i słowem

które nic nie oznacza w normalnym języku

zapomniane przetarte szlaki bez mrugnięcia okiem 

wykreślone czarnym mazakiem z listy postanowień

idealna sylwetka i sztuczne usta 

im większe tym lepsze na pierwszych miejscach

stronach brukowców i bezlajków na insta

ważne by istnieć i brylować w tym plastikowym świecie

bez wysiłku za wszelką cenę pozbawiać się człowieczeństwa

to jest cel samozniszczenia w imię wyższych celów

których nawet nie potrafią dobrze nazwać

bo tylko na chwilę rodzi się gwiazda

na jedno mgnienie rolki 

i znika w plejadach jej podobnych

bez autentyczności w samej sobie